මමත් ඇඳේ දිගා වුණා. හති නිවුණට පස්සෙ තමයි අන්කල් කල්පනාව ආවෙ.
“රිදුණද?”
පොර ඇහුවෙ මගෙ ඇෙඟෙන් බැහැලා පැත්තකට පෙරලෙන ගමන්. පයිය පුකෙන් එලියට පැන්නා. මම පෑන්ටිය හදාගෙන පුකත් හුත්තත් වහගත්තා.
“කමක් නැහැ රත්තරන්. එකත් මට සනීපයක්.”
ටික වෙලාවක් අපි එහෙන්ම ඇලවුනේ මහන්සියට.දන්නේම නැතුව දෙන්නටම නින්ද ගිහින්.ඇහැරෙනකොට පාන්දර 5ත් වෙලා.
මට උන දේ හීනයක් වගේ තාමත් හුත්ත කකියනවා.අන්කල් හෙලුවෙන් තාම නිදි.හරියට ගෑනි මිනිහා වගේ මාව බදාගෙන.
ඒ වෙලාවේ මගෙ මහත්තයා මට කල්පනා උනා.මිනිහා දුක් විදිද්දි මම වෙන මිනිහෙක් එක්ක හෙලුවෙන් අපේම ඇද උඩ.
ටික වෙලාවකට පස්සෙ ඇඳෙන් මම බැස්සේ
ඔයා ටිකක් නිදාගෙන ඉන්න අන්කල්.මම ගිහින් මොනවාහරි කන්න හදන් එන්නම්. ඒ ආවහම ආයිත් මෙයාට ශක්තිය ඕන වෙයි කියලා මම අන්කල්ගෙ පයියට කිස් එකක් දුන්නා .ඒ නිසා රෙස්ට් කරන්න හොඳේ.”
කියා කාමරෙන් එලියට එන්න ආවා.
Tags:
රෝසී